¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´¨กิฟท์ซี่_กะ_พี่บอล¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´¨

เคยมั้ยกับการที่ทำอะไรโดยลำพังแล้วมีความสุข

รู้สึกดี โล่งใจ ไม่ต้องแคร์ใคร

ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใจมะ ชอบรึป่าว

หรืออะไรหลายๆอย่างที่ไม่รู้สึกอึดอัดเหมือนเดิมอีกแล้ว

อธิบายไม่หมดน่ะ แต่ตอนนี้เรากะลังเป็นเช่นนั้น

รู้สึกเหมือนโลกมันกว้างกว่าเดิม ใหญ่กว่าเดิม

อากาศบริสุทธิ์กว่าที่เคย

มีจุดหมายปลายทางที่ไม่ต้องมีทางแยกมาให้ขบคิดว่าจะไปทางไหน

ตัดสินใจคนเดียว ทำอะไรคนเดียว

สบายใจว่ะ รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เหมือนค้นพบตัวเองว่า....

"การอยู่คนเดียว เป็นสิ่งจำเป็น ได้เห็นอะไรมากมาย"

การค้นพบที่ยิ่งใหญ่นี้เริ่มต้นจากการหันหลังให้กับคนๆนั้น

แล้วอยู่ลำพังโดยที่มีเพียงน้ำตา ความปวดร้าวและความเหงา

กับการไม่มีเค้ามานานกว่า 5 เดือน มันทรมานนะ

แต่เหรียญมันยังมี 2 ด้านใช่มะ

นั่นเองที่ทำให้ค้นพบความสุขที่สร้างขึ้นได้ด้วยตัวเราเอง

และมันรู้สึกดีโว้ยยยยยยยยยยยยยย

ขอบคุณที่เค้าทำให้เรามีความสุขขนาดนี้

ขอบคุณที่ไปจากชีวิตชั้นซะที (ทำไมเพิ่งไปฟระ)

ขอบคุณที่ทำให้แผ่นดินข้างๆชั้นสูงขึ้น

ขอบคุณที่ทิ้งกัน..ไอ้ฟาย