¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´¨กิฟท์ซี่_กะ_พี่บอล¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´¨

(((ไม่เชิงแต่งเองนะ ดัดแปลงมาจากนิตยสารฉบับนึงที่รื้อห้องแล้วเจออ่ะ

ไม่รู้ว่ามันดีมั้ย  แต่ว่าเราชอบนี่นา)))

 

................

ที่สนามบินสุดหรูแห่งหนึ่ง

ของประเทศที่พัฒนาสุดๆ

มีหญิงสาวร่างสูงโปร่งกำลังซื้อกาแฟ และขนม นม เนย

ที่ช็อปขายสินค้า เพื่อเอามาเป็นของขบเคี้ยวเล่น

ระหว่างรอเวลาที่นกยักษ์จะพาเธอไปเยือนเมืองนอกเมืองนา

####--------------------####

ณ ที่นั่งพักผู้โดยสาร เธอนั่งลงตรงม้านั่งยาวตัวหนึ่ง

เธอวางกระเป๋าเดินทางของเธอไว้ข้างๆตัวเธอ

และอีกด้านวางของสัพเพเหระเล็กน้อยๆที่ซื้อมาได้จากช็อป

เธอเริ่มจิบกาแฟที่กำลังหอมกรุ่น

พร้อมกับมองผู้คนมากมายที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการเดินทาง

ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ มาส่งลูก  หรือรอคนที่พวกเขารักกลับมาจากแดนไกล

ระหว่างที่เธอกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น

ก็มีชายหนุ่มวัยใกล้เคียงกับเธอมายืนข้างๆ

พร้อมกับถามว่า"ผมนั่งตรงนี้ได้ไหมครับ"

เธอพยักหน้าเนือยๆ และไม่พูดอะไรมากกว่านั้น

สักพักชายหนุ่มคนนั้นเริ่มอยากทำความรู้จัก

จึงหยิบห่อขนมคุ้กกี้ขึ้นมาแกะพร้อมส่งให้เธอ

เธอมองดูและบอกกับตัวเองว่านั่นมันคือห่อคุกกี้

ที่เธอเพิ่งซื้อมาไม่ใช่หรือ

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงกล้าที่จะหยิบของของเธอ

โดยไม่รับอนุญาต คนสมัยนี้เป็นแบบนี้ไปแล้วรึ

หน้าตาดี  แต่งตัวดี แต่หาใช่ว่าจะเป็นคนดีเสมอไป

นั่นขนมของเธอ...แต่เขากินอย่างหน้าตาเฉย

และยังยื่นห่อขนมมาให้เป็นการเชิญชวนอีกต่างหาก

เธอจึงหยิบกินบ้าง เพราะยังไงมันก็คือของเธอ

*/*/*/*/*/*/*/*

1 ชิ้น 2 ชิ้น และชิ้นต่อๆไป จนถึงชิ้นสุดท้าย

ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาแล้วพูดกับเธอว่า

"ชิ้นสุดท้าย ผมให้คุณทานก็แล้วกันนะครับ"

พูดจบเขาก็ยื่นคุ้กกี้ให้เธอและนำถุงใส่คุ้กกี้

ไปทิ้งถังขยะข้างๆ ม้านั่ง พร้อมกับยิ้มให้เธอ

แล้วพูดกับเธอเบาๆว่า "ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

เธอไม่ว่าอะไรกับชายหนุ่มคนนั้น

เพียงเพราะยังคิดว่า เขากินขนมของเธอ

และยังมีหน้ามายินดีอีกหรือ

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงสัญญาณของการเดินทางของเธอ

ก็เริ่มขึ้น เธอจึงก้มหยิบกระเป๋าและสัมภาระของเธอ

และสิ่งที่เธอเห็น ก็คือ...

..

..

..

คุกกี้..ห่อคุกกี้ที่ยังไม่ได้แกะ

..ห่อคุกกี้ที่เธอซื้อมา

..คุกกี้ที่เธอคิดว่าเขาคนนั้น  หยิบของเธอไปกิน

..คุกกี้เหมือนที่เธอเพิ่งกินชิ้นสุดท้ายไป

..และนี่  คือ คุกกี้ของเธอ

..

..

เธอนิ่ง

ไม่มีคำพูดใดๆ

มีแต่คำถามในใจของเธอเองว่า

..นั่นมันคุกกี้ของเขา

..แต่เขาแบ่งให้เธอ

..เธอเองกลับมองว่าเขาเอาของเธอไป

..ถ้านั่นมันหมายถึง การให้

..แล้วสิ่งที่เธอคิดในใจมาแต่ต้นคืออะไร

..อะไรที่ครอบงำใจเธอ

..มันหมายความว่า ตัวเธอ เป็นคนเช่นไร

..ถ้าเขาเป็นผู้ให้

..เขาคงมีความสุขที่ได้ให้ ได้แบ่งปัน

..เพราะเธอเห็นเขายิ้มตลอดเวลาที่เธอทานคุ้กกี้ของเขา

..และเธอคงเป็นผู้รับที่แย่มาก

..เพราะเธอ  ไม่มีแม้คำขอบคุณ หรือรอยยิ้มใดๆ

..แต่สิ่งที่เธอรู้  คือ  ถ้าวันนี้เธอเป็นผู้ให้

..เธอคงมีความสุขในใจ

..ไม่แพ้เขาคนนั้นแน่นอน